posted on June 05, 2010 22:34
Pechweekend met een mooi einde!
Terwijl bijna iedereen vrijdag al aan het trainen was hebben wij op ons gemakje de bus ingepakt om na de ochtendspits te vertrekken richting Assen. Dit omdat de geluidseis maximaal 98db was, en van de winter hadden we al begrepen van Jan de Boer dat de motor dat niet zou halen. Toen bleek dat er niet heel streng gecontroleerd zou worden was er helaas al een wachtlijst van 20-30 man. Zodoende kwamen we vrijdagmiddag aan op het circuit, we hoefden (gelukkig, het was al erg vol) geen plekje op de paddock te zoeken want samen met de rest van het team hadden we een pitbox! Nadat we de motor en de rest van de spullen hadden uitgepakt hebben we een rondje over de paddock gelopen, erg veel mooie spullen gezien en wat bij kunnen praten met een aantal oude bekenden. 's Avonds was het zoals altijd erg gezellig, we hebben ook in bed nog mee kunnen genieten van de muziek een paar tenten verderop ;)
Zaterdag reed ik mijn kwalificaties in de Ducati T2, wat betekende dat ik moest rijden om 12 uur en daarna pas weer om 10 voor 5. Twee keer 20 minuutjes is natuurlijk helemaal niks, maar toch zou de indeling van de A en B groep voor het hele seizoen gemaakt worden aan de hand van de kwalificatietijden. Ik moest dus goed m'n best doen voor een mooie tijd!
De eerste sessie kwam ik de baan op achter een paar andere 3D Cup rijders, ik kon nog redelijk bij blijven (wat ik niet had verwacht, iedereen kent Assen natuurlijk al heel goed), tot ik aan het eind van het rechte stuk rechtdoor ging omdat m'n koppeling bleef hangen. Zonder motorrem moet je ineens wel heel veel harder remmen. Dat is wel eens vaker gebeurd dus ik dacht niks aan de hand, tot ik bij het volgende rechte eind weer geen motorrem had. Ik had nog geprobeerd om eerder te remmen en rustiger terug te schakelen, maar ook dat werkte niet. Zo was de eerste training al snel voorbij, ik baalde ontzettend en we moesten nu op zoek naar een nieuwe koppeling. Gelukkig had sponsor Jan de Boer een koppeling liggen die ik in ieder geval voor de rest van het weekend mocht gebruiken, en was het probleem snel opgelost. Bedankt!
De tweede training was nog niet begonnen of de problemen begonnen alweer, de motor wou niet starten.. Snel naar de buren gelopen om te vragen of ze wilden helpen met aanduwen, en zo kregen we 'm gelukkig weer aan de praat. Ik heb 1 volle ronde kunnen rijden voor de motor steeds midden in een bocht uitviel en weer ging lopen, waardoor dus je achterwiel even helemaal stil staat. Geen leuke ervaring, ik ben zo voorzichtig mogelijk teruggereden naar de pits en toen ik klaar was met uitleggen wat er aan de hand was hield ik het echt even niet meer. Het hele jaar heeft de motor het perfect gedaan en nu de kwalificatie een keer écht uitmaakt kom ik niet verder dan een opwarmronde. Dus even rustig omgekleed in de bus, toen ik terugkwam in de pitbox bleek dat de min van de accu iets was losgetrild, daardoor had ‘ie af en toe geen spanning meer en viel de motor dus uit. Kwestie van domme pech en gelukkig niks ernstigs, maar dat maakte de teleurstelling er niet minder op.
Mijn beste tijd was nu een 2.08, vast niet goed genoeg om in de A groep te komen. Het is natuurlijk maar een momentopname, eigenlijk zou voor de indeling ook gekeken moeten worden naar prestaties in de andere races (daar heb ik namelijk vrijwel alleen gestreden met mensen die nu ruim in de A zitten), maar helaas, toen de volgende ochtend de groepsindeling bekend werd gemaakt bleek dat de organisatie dat niet nodig vindt. Ik ben dus voor het hele seizoen ingedeeld in de B, maar vastbesloten om volgende race te bewijzen dat ik wel degelijk in de A thuishoor.
De 3D Cup B race stond al om 10 over 11 op het programma, de eerste race van de dag. Het had 's nachts veel geregend maar het was de hele ochtend al droog, tot minder dan een half uur voor de race. Snel banden wisselen dus, gelukkig was oud-racemaatje Tim Koopmans net aangekomen en hij bood aan om m’n vader te helpen zodat ik me rustig op de race kon voorbereiden. Bedankt Tim :) Zo kwam ik optijd aan in het parc fermé, op regenbanden. Ik heb dit jaar al (meer dan) genoeg regengereden dus ik had er wel vertrouwen in dat ik een goeie race zou rijden. Het wachten op de grid was heel raar, rondom mij mistten nog een aantal rijders en toch gingen de lichten al aan, wat ik iets te laat door had. Ik besloot om geen rare overhaaste dingen te doen en relatief rustig weg te rijden, maar toch sloeg m’n motor af. Zo'n andere koppeling grijpt blijkbaar echt heel anders aan. Weer wat geleerd. De rest was alweer een halve ronde verder voor ik kon beginnen aan de race (zo’n RS rijdt super maar starten is niet z’n sterkste punt), het kostte me even wat moeite om rustig te blijven en niet te hard te willen, maar al gauw zat ik in m’n ritme. De grip was goed en zo begon ik aan mijn inhaalrace, ik ging best lekker rond, maar toch was ik ontzettend blij met de finishvlag. Uiteindelijk bleek dat ik 23e was geworden, best netjes aangezien de rest een halve ronde voorsprong had.
Nu moesten we 6 (!) uur wachten tot mijn volgende race, voor de clubraces reed ik in de Ducati Open, mijn groep was helemaal als laatst. Dit gaf ons mooi de gelegenheid om de andere races te kijken, die erg af en toe erg spannend waren. Vooral de 3D Cup A, waar het zo hard regende dat in de pitstraat een paar centimeter water stond. Vanaf een uur of 3 heb ik denk ik ieder kwartier op de buienradar gekeken, het zou namelijk vanaf kwart voor 5 droog zijn en om half 6 was mijn race. Uiteindelijk was het pas droog om kwart over 5, maar het programma was ook iets uitgelopen.
In de opwarmronde bleek dat bijna overal de goeie lijn helemaal droog was! Yes! Ik stond 8e getraind maar was wat voorzichtig met de start, ik denk dat ik als 13e op de eerste bocht af kwam maar vertrekkend uit de strubben had ik al die plekjes alweer teruggepakt. Het werd een prachtige inhaalrace, 3 ronden voor het eind haalde ik de nummer 2 in en aan het begin van de laatste ronde lag ik 2e met 3.6 seconden achterstand. Maar ik zette alles op alles en halverwege het rondje zat ik vlak achter de kopman, 2 bochten voor het eind zag ik een gaatje en daar dook ik dan ook gelijk in, zo lag ik opeens 1e! Over de finish scheelde het maar 0.052 seconde, maar ik had de race gewonnen! Een super afsluiting van een weekend vol pech! Terug in de pitstraat kreeg ik een warm onthaal van papa, de andere teamleden, de mannen van Star Twin en de rest van de mensen die nog waren gebleven om te kijken. Hoe spannend iedereen de race vond is ook duidelijk te horen op het filmpje, bedankt voor jullie leuke commentaar ;)
Al met al was het dus toch nog een leuk weekend, vooral de vele bezoekers maakten het erg bijzonder. De volgende race is pas eind juni, op Oschersleben, genoeg tijd om de motor weer helemaal op orde te krijgen. Ik heb er heel veel zin in, het schijnt namelijk een echte stuurbaan te zijn, en natuurlijk zal ik daar kunnen vechten voor mijn volgende podiumplaats!
ins-racing.nl